Verbranden van afval

Het verbranden van afval is streng verboden. Enkel het verbranden van plantaardig afval van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen, of eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden is toegestaan op voorwaarde dat rekening wordt gehouden met de afstandsregels van het veldwetboek. Dit veldwetboek verbiedt het "op het veld vuur aansteken op minder dan 100 meter afstand van huizen, bossen, heiden, boomgaarden, hagen, graan, stro, mijten of van plaatsen waar vlas te drogen is gelegd". In de praktijk is het bijgevolg moeilijk om aan deze afstandsregels te voldoen.

Reglement

Vlarem-wetgeving:

  • Art. 4.4.1.1 Vlarem II zegt: 'Onverminderd de toepassing van het Veldwetboek en het Bosdecreet is de verbranding in open lucht van afval altijd verboden, behalve als het gaat om plantaardige afval van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen, of eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden'.
  • Voor het verbranden van ander dan hierbovenvermeld afval -hoe weinig ook, in open lucht of in gebouwen- is een milieuvergunning vereist (rubriek 2.3.4 Vlarem I) en gelden er allerlei milieutechnische normen (titel 5.2 Vlarem II). Het enige geval waarin geen milieuvergunning noch melding nodig is, is het verbranden van onbehandeld stukhout in gewone houtkachels (max 50 kg/u; rubriek 2.3.4.a Vlarem I).
  • Overlappend met deze regels uit het Vlarem, verbiedt het Veldwetboek (art. 89, 2°) bovendien 'het op het veld vuur aansteken op minder dan 100 meter afstand van huizen, bossen, heiden, boomgaarden, hagen, graan, stro, mijten of van plaatsen waar vlas te drogen is gelegd', een maatregel die weliswaar is ingegeven door veiligheids- veeleer dan milieuoverwegingen.