Vrijwilliger in de kijker

Kurt Martens

Wat sprak je aan om als vrijwilliger aan de slag te gaan?

Het is niet dat ik er zelf heb over nagedacht om vrijwilliger te worden. Bij ons thuis leek het de normaalste zaak als iemand je iets vraagt, dat je die persoon of vereniging helpt. Vrijwillig helpen werd ons met de paplepel ingegeven. Zo was ik reeds actief als helper op diverse activiteiten toen ik nog naar school ging. Later toen ik na mijn legerdienst de vraag kreeg om even in te springen bij de Padstappers, deed ik dat zonder er iets achter te zoeken. Nu ongeveer 28 jaar later zit er nog steeds en geniet echt van het vrijwilligerswerk. Natuurlijk heb ik het geluk dat er een ganse reeks Padstappers klaar staan om mee als vrijwilliger te helpen bij onze diverse activiteiten. Een zegen voor mij, want zonder hen was niets mogelijk. Door de ervaring die ik heb opgedaan bij de wandelvereniging werd ik intussen her en der ook gevraagd. Ik hield de meeste aanvragen af. Op het moment dat de wandelsportfederatie me vroeg tot het hoofdbestuur toe te treden, stelde ik me op de kieslijst. Ik werd verkozen en heb 16 jaar als vrijwilliger mee het reilen en zeilen van de wandelsport bepaald. Toen ik mocht meewerken aan de fusie van de 3 wandelsportbonden heb ik dat met hart en ziel gedaan. Nu, één van mijn doelstellingen in de wandelsport een feit is, heb ik het vrijwilligerswerk daar wat afgebouwd. Meteen kwam er plaats om op de vraag van de stad in te gaan. Ik stapte mee in het triatlon gebeuren in de stad. Ik ben verantwoordelijk voor het logistieke gebeuren. Samen met nog heel wat vrijwilligers slagen we jaar na jaar in een fijne organisatie.

 

Wat maakt vrijwilligerswerk zo waardevol voor jou?

Het groepsgebeuren. Er samen voor gaan. Allen dezelfde visie hebben. Belangeloos voor de lach van de wandelaar. De vriendschap tussen de leden en het groepsgevoel. Geen geld ter wereld kan dit vervangen. Ik doe het voornamelijk als vrijwilliger in de recreatieve sport. Het brengt niet alleen mensen samen maar het zorgt ervoor dat de maatschappij minder gaat verzuren. Mensen ontmoeten elkaar in een ongedwongen sfeer. 

 

Wil je iets meegeven aan mensen die ook nadenken over vrijwilligerswerk?

Volg je hart en kijk niet op wat moeite. vroeg of laat krijg je er een lach, een dankjewel, een schouderklop voor terug.